Faktycznie, jest szczególnie ciekawa. Nawet nie próbuję zliczyć powodów, dla których będę ją teraz długo studiował. :)

Tak, raczej nie sposób tu zaprzeczyć, że chodzi o nimitty. Kilka dni temu i mnie przyszło do głowy coś, co może mnie na nie nawrócić, :) ale zanim coś z siebie na ten temat wyduszę, muszę trochę, albo całkiem dużo pomedytować.

Jak w przypadku wielu sutt, tak i w tej, nachodzi mnie pytanie o wagę kolejności poruszanych zjawisk. Zakładam, że Buddha, ze swoim ścisłym umysłem i rozwagą, zawsze dbał, aby poruszać wszystko w takiej kolejności, która sama w sobie stanowi naukę.

Wydaje mi się, że tak jest i tu.

Jest ciekawa z trzech powodów. Po pierwsze wypisane są kilesa, które przeszkadzają w medytacji. Po drugie wymienia zbyt dużą energię jako jedną z przyczyn zaniku koncentracji. Po trzecie mamy tutaj odniesienie do nimmitty.*

Sutta ciekawa jest również z takiego powodu, że Budda bezskutecznie próbuje przywołac do porządku kłócących sie mnichów. Ponosi porażkę, ale wygłasza mowę- ten kto jej wysłuchał wtedy lub dziś skorzysta

Podoba mi się również forma sutty- jest to opowieść, a nie jeden z tych trudnych do zrozumienia wywodów.

czytaj: MN.128

*Chyba, że Nagiljum wpadnie i mnie naprostuje, że to wcale nie nimitta tylko…