Thanissaro pisze o właściwej mowie wobec własnego umysłu. NIe spotkałem się z takim podejściem wcześniej, a widzę po sobie, że to pomocne wobec obsesyjnych myśli:

Potem oczywiście są lekcje z samej mowy. Jak powiedział Budda, rzeczy, o których mówił, musiałyby być: 1) prawdziwe, 2) korzystne i 3) aktualne. Możesz zastosować te same standardy do swoich myśli. Jeśli coś pojawia się w umyśle, zadaj sobie pytanie: „Czy to naprawdę prawda?” Niektóre części umysłu mogą powiedzieć: „Tak, to naprawdę prawda”, ale musisz je zapytać: w jakim stopniu jest odwrotnie? Co się stanie, jeśli myślisz w odwrotny sposób? Co prowadzi w lepszym kierunku?

Jest to dobry hamulec dla tego rodzaju obsesyjnego myślenia, które przechwytuje jeden mały szczegół, jeden mały pomysł i po prostu działa z nim, bez obawy o to, gdzie pójdzie. Musisz być w stanie sprawdzić siebie: w jakim stopniu ta myśl nie jest zrównoważona, nawet jeśli jest to prawda? Czy to naprawdę prawda? Umysł może przekonać się o prawdzie wszelkiego rodzaju głupich rzeczy. Musisz się nauczyć, jak się cofnąć i zadać im pytanie.

przetłumaczone translatorem google

https://www.dhammatalks.org/books/Meditations9/Section0040.html