Goenka S N

S.N. Goenka

sng2.jpg

S.N. Goenka jest nauczycielem medytacji Vipassana w tradycji Sayagyi U Ba Khina z Birmy.

Jest z pochodzenia Hindusem, ale urodził się i wychował w Birmie. Żyjąc w tym kraju miał szczęście zetknąć się z U Ba Khinem i nauczyć techniki Vipassany bezpośrednio od niego. Po czternastu latach nauki Goenka osiedlił się w Indiach i w 1969 roku rozpoczął nauczanie Vipassany. W kraju, gdzie wciąż istnieją ostre podziały rasowe i religijne, kursy oferowane przez S.N. Goenkę przyciągnęły tysiące ludzi ze wszystkich środowisk społecznych. Ludzie z wielu krajów na całym świecie przyjeżdżali do Indii, aby wziąć udział w kursach medytacji Vipassana.

S.N. Goenka uczył dziesiątki tysięcy osób na ponad 350 kursach w Indiach oraz w innych krajach Wschodu i Zachodu. W 1982 roku zaczął mianować nauczycieli-asystentów, którzy mieli pomagać mu w zaspokajaniu rosnącego zapotrzebowania na kursy. Pod jego przewodnictwem założono stałe Ośrodki Medytacji w Indiach, Nepalu, Myanmarze, Tajlandii, Sri Lance, Kambodży, Japonii, Tajwanie, Mongolii, Nowej Zelandii, Australii, Francji, Hiszpanii, Szwajcarii, Niemczech, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. W wielu innych krajach na całym świecie również odbywają się regularne kursy.

Technika nauczana przez S.N. Goenkę reprezentuje tradycję wywodzącą się od Buddy. Budda nigdy nie stworzył żadnej religii ani ruchu religijnego. Nauczał Dhammy – drogi do wyzwolenia – która jest uniwersalną metodą. Zgodnie z tą tradycją działalność S.N. Goenki jest całkowicie wolna od cech ruchu religijnego. Dzięki temu jego nauki są atrakcyjne dla ludzi wszystkich wyznań, również niewierzących oraz pochodzących z najróżniejszych środowisk, ze wszystkich części świata.

Autor "Nazwa dokumentu" Wersja na stronie Wersja googledocs Wersja pdf
S.N. Goenka "Sztuka życia - medytacja wglądu" Sztuka życia - medytacja wglądu
scrbd.jpg
pdf.jpg
S.N. Goenka "Mistrz medytacji - wywiad z S.N Goenką" Mistrz medytacji - wywiad z S.N Goenką
Jeśli nie zaznaczono inaczej, Zawartość tej strony dostępna jest na licencji Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 License